Leefwijze

Beleven of Toekijken

Het leven is er om geleefd te worden, en niet om toe te kijken of er over te praten. Het is namelijk nooit af, altijd in wording. Bewust steeds weer andere dingen beleven en hetzelfde anders. Ik benader het leven dan ook als één grote onderneming, waarin de menselijke vorming mij blijvend fascineert. Geen dag is hetzelfde door initiatief te nemen en terug te kijken op wat (niet) gebeurt. Steeds weer open staan voor nieuwe ervaringen en inzichten. Plezier hebben in het twijfelen aan eigen zienswijzen en het verleggen van eigen grenzen.

Wat vraagt dit? In ieder geval niet laten vangen in de zelfgemaakte foto van ‘ik ben’. Het vereist hoofdrolspeler zijn in de zelf geregisseerde film ‘De Wording.’ Dus niet de oren laten hangen naar overheersende meningen en dominante praktijken, maar vertrouwen hebben in de eigenzinnige kijk en schepper zijn van nieuwe omstandigheden. De wordende mens onderscheidt zich daarbij niet door specifieke kennis en kunde, maar in karakter en mentaliteit.

De voorwaarde voor altijd onderweg zijn is een gebalanceerde wisselwerking tussen lichaam en geest, gevoel en verstand, denken en doen. De balans betekent dat ik sport (vitaliteit), probeer gezond te leven (voeding en leefpatroon) en kritisch reflecteer op wat als waar wordt gepredikt. Hersengymnastiek doe ik door veel te lezen en wat te verwerken in persoonlijke aantekeningen, leervormen, beelden en boeken. Daarbij hanteer ik de volgende vuistregels:

  • Wat niet passend gemaakt is kan niet van buitenaf ingeperst of opgelegd worden;
  • Wat er niet in zit kan er niet uit worden gehaald voordat het erin is gestopt;
  • Uit hetzelfde gedachtegoed komt altijd meer van hetzelfde;
  • Leren om te kunnen doen, leren we door te doen;
  • Luister altijd naar je eigen gevoel en naar wat anderen (niet) zeggen;
  • Een volwassene is per definitie verantwoordelijk voor eigen gedrag.

Zijn of continu in wording?  

UA-25786251-1